Een stevige basis – kennis van zaken
Praktijk en theorie gaan bij mij hand in hand: professionele stevigheid vind ik belangrijk. Want collega’s vinden het belangrijk dat je weet waar je het over hebt. Dat je kennis kunt delen over de nieuwe leerlijnen rekenen. Maar ook dat je weet wat er nodig is om onderwijsvernieuwing in de school te borgen. Dat je de dynamiek snapt van een MT. Dat je begrijpt waar bepaald gedrag vandaan komt bij een leerling. Na mijn Master SEN begeleiden en leren heb ik de School Video Interactie Begeleider-opleiding gehaald. Beeldbegeleiding doe ik nog steeds met veel voldoening: want een beeld is sterker dan 1000 woorden. De diepe reflectie op gedrag door te kijken wat jij als leerkracht uitstraalt, verbaal en non-verbaal, hoe jouw positie is, wat de leerlingen doen. Dat is een krachtige coaching. De laatste jaren ben ik mij meer gaan richten op persoonlijke effectiviteit, werken vanuit systemisch perspectief. Die vaardigheden, daar gaat het uiteindelijk om. Daardoor valt of staat een vernieuwing in school.
Gaten dichten of duurzame ontwikkeling?
De laatste jaren heb ik veel in gaten gesprongen: een Intern Begeleider/ kwaliteitscoördinator viel uit. En ja, dat gaat me goed af. ‘Als we het aan Simone overlaten, komt het goed’. Afspraak is afspraak. Niet lullen maar poetsen. Meters maken. En door. Weer iets afgevinkt.
Alleen – wat daarna? Ik merkte dat ik veel van mijn ervaringen kon delen met mijn opvolgers, die het stokje (weer of voor het eerst) overnamen. Daarna liet ik ze weer los. Omdat mijn interim-klus erop zat.
Toch blijft het wringen. Ik zie veel enthousiaste onderwijsprofessionals afhaken. Soms vanuit de stap als leerkracht: fijn, een rustig bureaubaantje. Dat laatste valt vies tegen. Ze raken overweldigd door de administratie. De leerlingvolgsystemen gebruiken ze niet optimaal voor resultaatanalyses. Ze zijn onnodig veel tijd kwijt aan zelf aanrommelen. Wat ik ook vaak zie, is dat ze niet genoeg aansluiten bij wat leerkrachten nodig hebben. Ze zetten een to do list in de weekbrief en gaan er dan vanuit dat het allemaal wel duidelijk is. Vervolgens hoor ik een verontwaardigd ‘nog maar twee teamleden hebben hun groepsbesprekingsformulieren op tijd ingeleverd. En ik moet er weer achteraan’. Of ze missen de vaardigheden om emotieneutraal een MDO-overleg te leiden met oog voor ieders belang, maar vooral voor de leerling.